Dla uzupełnienia artystycznej drogi Andrzeja Łapickiego dodam jeszcze, że w roku 1971 objął stanowisko dziekana Wydziału Aktorskiego w PWST. Od roku 1950 bywałam na prawie wszystkich przedstawieniach, w których grał Andrzej Łapicki, minęło więc już 25 lat mojego asystowania przy jego zmaganiach i tryumfach aktorskich. Asystowałam nie jako krytyk, lecz jako zachwycony widz, i dlatego w tym szkicu o Łapickim posługiwałam się opiniami innych recenzentów, nie chcąc operować spontanicznymi superlatywami. Mimo swoich świetnych warunków, pięknej twarzy - która tak wiele potrafi wyrazić - i urzekającego głębokiego głosu, droga aktorska Łapickiego nie była łatwa. Prawie czternaście lat trwało oczekiwanie przede wszystkim na wielki sukces, jaki jego koledzy - równi wiekiem - osiągali po jednym przedstawieniu z repertuaru romantycznego, po tyradach Gustawa czy Kordiana. Nie grał nigdy tych ról. Na rolę Poety w "Weselu" musiał czekać do "Wesela" Wajdy, ale było warto czekać oczywiście, skoro tego pragnął.

Naukowcy .