Te postulaty stawiają przed każdym archeologiem ciężkie wymagania. Obowiązki zastępcy dyrektora Muzeum Narodowego, wykłady, przygotowanie publikacji i referatów na międzynarodowe zjazdy i kongresy, które stanowiąc dla profesora najszersze forum wymiany aktualnych osiągnięć naukowych, wymagały dokładnych przygotowań. W salach konferencyjnych Florencji, Nimes, Kairu, Berlina, Kopenhagi, Aten, Palermo, Rzymu, Paryża i Damaszku jako delegat Polski konfrontował wyniki własnych badań z rezultatami prac największych uczonych świata. Był doktorem honoris causa Uniwersytetu w Cambridge i Strasburgu, członkiem Prezydium Polskiej Akademii Nauk, kierownikiem Katedry Archeologii Śródziemnomorskiej UW i Stacji Archeologii Śródziemnomorskiej w Kairze, członkiem British Academy, członkiem Accademia dei Lincei, Akademii Niemieckiej w Berlinie, Akademii Nauk w Heidelbergu, Akademii Saskiej w Lipsku, Instytutu Egipskiego, honorowym członkiem Archeologicznego Instytutu Amerykańskiego, Greckiego i Niemieckiego Towarzystw Archeologicznych i prezesem Society of Nubian Studios.

Naukowcy .