Dokonano wówczas podziału fresków między Muzeum Archeologiczne w Chartumie i Muzeum Narodowe w Warszawie, przy czym podział ten miał nieraz przebieg dramatyczny. Nie brak było innych trudności. Po ewakuacji ludności pozostało niewielu robotników i część prac spadła na członków misji, którzy sami musieli zbijać skrzynie na freski. W niezmiernie trudnych pod względem technicznym i zdrowotnym warunkach doprowadzono trudną pracę do końca. Dzięki wykopaliskom w Paras warszawska szkoła archeologii śródziemnomorskiej stała się centralnym ośrodkiem międzynarodowych badań w zakresie nubiologii, specjalizującym się w zakresie nubijskiej sztuki. Profesor Michałowski nie znosił przerw w pracach wykopaliskowych, wciąż frapowały go nowe możliwości znalezisk. Do nowych odkryć wybrał Dongolę, gdyż jego zasadą było: "kopać należy tylko w stolicach", a stara Dongola była kiedyś stolicą połączonych królestw Nubii, od VIII do początku XIV w. I znów powtórzyła się historia, którą wiele osób uważałoby za przysłowiowe szczęście.

Naukowcy .